Przejdź do głównej zawartości

Paolo Nutini

Muzyka o wolności, miłości, sile i o doskonaleniu samego siebie, a do tego mocny głos i piękny podkład muzyczny. Czasem spokojna ballada niczym z romantycznego filmu, innym razem mocniejsze, lekko rockowe uderzenie, które po chwili przechodzi w spokojną cichą muzykę. Zabawa stylem, słowem i muzyką - to kwintesencja tego artysty.


Paolo Nutini to szkocki wokalista włoskiego pochodzenia. Muzyką zaraził go jego ojciec. Kiedy Nutini miał szesnaście lat, założył swój pierwszy zespół i wyjechał do Londynu, by koncertować w pubach. Jego cudowny głos porwał ludzi z branży muzycznej do tego stopnia, że w wieku osiemnastu lat podpisał kontrakt z wytwórnią Atlantic Records. Owocem tej współpracy jest płyta These Streets. W pierwszym tygodniu sprzedaży jego album znalazł się na trzecim miejscu listy najchętniej kupowanych płyt z liczbą ponad 35 tysięcy sprzedanych sztuk.


Sylwester z BBC
Wpadki zdarzają się wszystkim artystom, więc nie możemy się dziwić, że zdarzyła się też i jemu. Jak wiemy, imprezy sylwestrowe zakrapiane są alkoholem. Taka była również impreza w 2016 roku w BBC. Podczas występu Paolo wypił za dużo alkoholu, zapomniał tekstu piosenki i spadł ze sceny! Jednak ten wypadek wcale nie zaszkodził jego karierze, a wręcz przeciwnie. Nieodpowiedzialne zachowanie chłopaka sprawiło, że sprzedaż jego płyty wzrosła o 43%.


Nutini o swojej muzyce
Artysta mówi o niej jak o pamiętniku. Utwory są zapisem wydarzeń z jego życia i jego przemyśleń. Dlatego ta muzyka jest tak prawdziwa i to, co przez nią przekazuje, tak bardzo trafia do ludzi. Mówi też, że bardzo chciałby, żeby ludzie traktowali jego muzykę jako coś wartościowego. Niewielu jest artystów, którzy w swoich utworach chcą pokazać siebie i przekazać swoje wartości. Więc doceńmy tego młodego chłopaka, który robi to w prosty, naturalny sposób i świetnie mu to wychodzi.

Dominika Dębska

Popularne posty z tego bloga

Czy anime to tylko hentai?

„Azjo-zjeby”, „mango-zjeby” – tak laik często określa miłośników japońskiej popkultury, głównie komiksów. Mimo to zdobyły one ogromną rzeszę fanów w całej Europie, a więc również w Polsce. Osoby, które nigdy nie miały do czynienia z anime ani mangą, mogą je kojarzyć z pornografią. Jak jest naprawdę? Manga współcześnie oznacza japoński komiks, a anime jego adaptację w formie kilkunastu odcinków, filmu lub OVA, czyli miniserialu. Mangę drukuje się zazwyczaj na czarno-białym papierze i czyta się, ku zdziwieniu nowicjuszy, od prawej do lewej strony. Publikowana jest regularnie w magazynach, a jeśli autor zyska uznanie i komiks będzie pojawiał się przez dłuższy czas, zostanie wydany w formie tomików zwanych tankōbon (jap. „niezależnie pojawiająca się książka”). Zarówno mangę, jak i anime cechuje charakterystyczna kreska, postacie niekiedy rysowane są bardzo prosto i schematycznie, mają często ogromne oczy i długie włosy. Jednak trzeba przyznać, że nie można im odmówić urody. ...

„A kto nie wypije, tego we dwa kije”, czyli o kulturze picia alkoholu w Polsce

Okazji do picia alkoholu zawsze było, jest i będzie dużo. To nieodzowny element kultury służący dopełnieniu obrzędów religijnych, spajaniu więzi społecznych, rozładowaniu napięć, ale też zapomnieniu o trudnej rzeczywistości. Na przestrzeni wieków rola tego środka odurzającego zmieniała się w zależności od kontekstów, realiów i celów jego zastosowania. A jak ta sytuacja wyglądała w Polsce? Pierwszy opisany zwyczaj picia alkoholu na ziemiach, które dziś nazywamy Polską, ma miejsce jeszcze przed wprowadzeniem chrześcijaństwa przez Mieszka I. Anonim zwany Gallem przytacza historię Piasta, który podejmuje nieznanych sobie przybyszów beczułką „dobrze sfermentowanego piwa”. Był to trunek trzymany na postrzyżyny syna gospodarza, a mimo to pan domu postanowił ugościć nim podróżnych. Podczas poczęstunku dokonał się cud – tajemniczy mężczyźni rozmnożyli piwo, gdy go brakło, podobnie jak Jezus na uczcie w Kanie Galilejskiej cudownie dostarczył nowych zasobów wina, z tą różnicą, że przemi...

Kim jest gejsza? Odkryj tę niezwykłą tradycję Japonii!

Paniami do towarzystwa, artystkami czy może tancerkami? Kim właściwie są kobiety o białej twarzy, w fikuśnym kimonie, na wysokich japonkach? Tradycje związane z gejszami w Japonii wciąż są tajemnicze, ale i fascynujące. Czym tak naprawdę zajmują się gejsze? Samo słowo gejsza jest pomocne w próbie wyjaśnienia, kim są kobiety wykonujące ten właśnie zawód. Gei po japońsku oznacza sztukę, Sza osobę. Gejsza to ktoś tworzący sztukę, czyli artysta, w tym przypadku artystka, bo gejszami mogą zostać wyłącznie kobiety. W okolicach Kioto na gejszę mówi się geiko , gdzie ko oznacza kobietę. Zanim kobieta zostanie gejszą (lub geiko ), jest maiko (w Tokio hangyoku ). Maiko są kandydatkami na gejszę, przechodzą restrykcyjne, wieloletnie szkolenie (4-5 lat). Dom, w którym mieszkają gejsze razem z maiko, nosi nazwę okyia . Jest to równocześnie swego rodzaju agencja, która prowadzi ich karierę, wysyła je na zlecenia. Nawet jeśli gejsze zamieszkają już same, poza okyia , wciąż muszą być zarejest...