Międzywydziałowe Stowarzyszenie Dziennikarzy "Mosty", UŚ

Rok 2020 będziemy wspominać nie najlepiej, nie tylko przez wybuch pandemii, z którą wszyscy musieliśmy się zmierzyć, a następnie nauczyć się z nią żyć. Był to również przełomowy moment dla miłośników Programu Trzeciego Polskiego Radia. Pierwsze miesiące nowego wówczas roku i przypominające efekt domina liczne perturbacje, nie pozostawiały złudzeń – wkrótce może się ziścić czarny scenariusz, a legendarna Trójka przestanie istnieć.  Katowice 99,7 FM Trójka była moją codziennością i odkąd pamiętam – miała niezbywalne miejsce w cotygodniowym grafiku. Najsilniej w pamięci zarysowały się obowiązki, które zechciały współgrać z konkretną audycją. Dziś poniedziałek nie przypomina tego sprzed roku. Wspominam „W Tonacji Trójki”, a w mojej głowie natychmiast widzę siebie, w pośpiechu wybiegającą z właśnie kończących się lekcji, po czym pokracznie wkładałam do uszu słuchawki i na oślep uruchamiam radio. Ekran smartfona dawał znać, że jest godzina 14.30, a redaktor Piotr Stelmach od niespełna tr...

Jestem przekonana, że nie ma na świecie osoby, która choć raz nie lokowała swoich trosk w muzyce. Wybuch pandemii, a w konsekwencji długie miesiące spędzone w zamknięciu, spowodowały, że wielu z nas wyruszyło w poszukiwaniu nowych pasji lub zajęć, które odciągmęły nas od nużącej bezczynności i zadręczania się negatywnymi myślami.  Dla mnie muzyka od zawsze miała działanie kojące, dlatego w ubiegłym roku przytuliłam się do niej jeszcze bardziej niż dotychczas. 2020 rok pokazał, że wielu z nas poświęciło muzyce więcej czasu. Nic zaskakującego – perspektywa zawieszenia wszelkich wydarzeń kulturalnych, w tym koncertów, sprawiła, że zatęskniliśmy za muzyką na żywo. W 2020 roku wzrosła sprzedaż albumów, a artyści nie zrezygnowali z działalności artystycznej, pomimo rodzących się wątpliwości – Kasia Lins wydała płytę-spektakl, która na wielu portalach muzycznych zasiała prawdziwe spustoszenie, niechętnie oddając tytuł płyty roku 2020 pozostałym wydawnictwom. Dezerter wraz z początkiem rok...

zdjęcie nr 1 – wszyscy uczestnicy projektu, od lewej: Paulina Rokicka, Magdalena Giełda, Aleksandra Gądek, Klaudia Grębosz, Jakub Kołodziej, Aleksandra Karoń, Mateusz Kaganiec, Julia Koper, Magdalena Migda, Elżbieta Rudzka (koordynator grupy) „Idąc ulicami miasta, ludzie nie pamiętają o budynkach, które kiedyś tam stały, i o różnych tablicach upamiętniających, jak np. ta na ścianie kina Helios. (…) Mieszkańcy Sosnowca powinni pamiętać o nich i o miejscach, które bezpowrotnie zniknęły” – o tym, dlaczego warto budzić świadomość i gasić obojętność wobec śladów naszych przodków na historycznej mapie Sosnowca, porozmawiałam z uczniami II Liceum Ogólnokształcącego im. Emilii Plater w Sosnowcu i ich koordynatorką Elżbietą Rudzką. Zapraszamy na spacer śladami sosnowieckich Żydów.  Pamięć o społeczności żydowskiej można pielęgnować na co najmniej kilka sposobów. W powieści śląskiej pisarki Sabiny Waszut Narzeczona z getta , historia Sary, Żydówki, wyłania się z nagrobnych płyt i starych dok...

Nie żyłam w latach transformacji, ale bezspornym faktem jest, że choć był to okres krótki, wiele się wówczas działo. Na podstawie książki Olgi Drendy Duchologia polska: rzeczy i ludzie w latach transformacji udało mi się nakreślić portret czasów absolutnie niezwykłych.   Coraz łatwiej było o dobra, do których dostęp w PRL-u był ograniczony: paszport, telewizję satelitarną, dom jednorodzinny, używany samochód zagraniczny czy kasetę wideo. Czas ujęty w książce mieści się mniej więcej od roku 1986 do 1994, kiedy wprowadzono ustawę antypiracką i denominację złotego.  Handel ma się dobrze Według prowadzonego przez Olgę Drendę w czasach szkolnych zeszytu „Złote myśli”, ludzie w latach transformacji niechętnie zasłuchiwali się w tym, co aktualnie było modne bądź promowane przez czasopismo „Popcorn”. Sięgali po Queen czy C.C. Catch – kłaniając się tym samym muzycznym guru rodziców. Istotne znaczenie zaczął odkrywać punk rock, ale swoje pięć minut miały również składanki disco polo – n...

Niechętnie wychodzą z głowy, zuchwale odsuwając nas od ważnych spraw. Niczym w ramkę oprawiamy w nie zdjęcia na portalach społecznościowych, by innym razem ich fragment zamienić w tatuaż. Wreszcie utożsamiamy się z nimi, gdy przybierają postać plastrów na uparcie niegojące się rany lub bezceremonialnie wpasowują się w aktualny etap życia. Żadna z tych sytuacji nie zmienia jednak faktu, że teksty uwielbianych przez nas piosenek są szalenie ważne – bez nich niezwykle ciężko byłoby wyrazić siebie.