Międzywydziałowe Stowarzyszenie Dziennikarzy "Mosty", UŚ

Alex Turner i jego koledzy z zespołu kazali nam czekać na swoją najnowszą płytę aż pięć lat. Pięć długich, smutnych lat, umilanych jednakże dźwiękami AM, albumu, który prawdopodobnie przejdzie do historii muzyki jako jeden z najlepszych tego dziesięciolecia. Tęsknota fanów za zespołem rosła; rosły też oczekiwania, aż wreszcie na świat przyszedł album Tranquility Base Hotel & Casino. Czy Arctic Monkeys nadal brzmią tak dobrze jak pół dekady temu? Wysokość, na jakiej zawieszono poprzeczkę dla tej płyty, była zaiste niebagatelna. Po takim poprzedniku jak AM , szósty studyjny krążek zespołu mógł być tylko lepszy lub zupełnie inny. Arctic Monkeys prawdopodobnie byli tego świadomi, dlatego też brzmienie Tranquility Base Hotel & Casino zdecydowanie różni się od ich poprzednich dokonań. Rozbudowany tytuł tego wydawnictwa nawiązuje do stworzonej w 1969 r. bazy na księżycu i znakomicie współgra z klimatem płyty. Psychodelicznym, ugruntowanym [KK1]   w szalonych latach 60. ...

Festiwal nawiązań do lat 80. w kulturze popularnej – o którym pisałam już parę miesięcy temu w swojej recenzji płyty The BurningDawn projektu Confrontational – trwa nadal. Oto kolejni twórcy postanowili uczynić nostalgię za minionymi czasami swoją główną bronią w walce o odbiorcę. Player One Stevena Spielberga, będący ekranizacją powieści Ernesta Cline’a pod tym samym tytułem, to feeria popkulturowych odniesień, w której z łatwością można się pogubić. A może właśnie taki był zamysł? Akcja filmu przenosi nas do roku 2045. Nie dowiadujemy się, co zdarzyło się przez to ponad ćwierćwiecze, ale jedno jest pewne – nie jest dobrze. Gorzej – jest na tyle źle, że ludzie kolektywnie uznali, że życie w sfabrykowanej alternatywnej rzeczywistości jest lepszą opcją, niż stawianie czoła codzienności. OASIS, bo tak nazywa się owa rzeczywistość, to gra, w której osoba może wcielić się w dowolną postać i robić wszystko, na co ma ochotę. Wkrótce wirtualne uniwersum staje się jednak nie tylko na...

Oparta na faktach historia politycznego skandalu na światową skalę; dwie nominacje do Oscara, sześć nominacji do Złotych Globów; w rolach głównych – Meryl Streep i Tom Hanks; muzyka – John Williams. W dodatku całość wyreżyserował Steven Spielberg… Czy to mogło się nie udać? A może znane nazwiska w obsadzie to jeszcze nie wszystko? W jednej z pierwszych scen filmu amerykański sekretarz obrony, Robert McNamara, dyskutuje na pokładzie samolotu ze swoimi doradcami. Przedmiotem rozmowy jest sytuacja w Wietnamie; jest rok 1966, końca wojny nie widać, a położenie wojsk amerykańskich wcale się nie poprawia i McNamara dobrze o tym wie. W kolejnej scenie polityk opuszcza samolot i podczas szybkiej konferencji prasowej na płycie lotniska zapewnia dziennikarzy, że osiągnięto znaczący postęp i nie można było wymarzyć sobie lepszej sytuacji. Kto napisze nową historię? Powyższa scena to idealne wprowadzenie w klimat obrazu, którego tematem jest wyciek tak zwanych Pentagon Papers , t...

Kiedy w październiku zeszłego roku słuchałam nowej płyty IAMX, instrumentalnego eksperymentu zatytułowanego Unfall , czekałam już z niecierpliwością na premierę regularnego krążka artysty, którą zapowiadano na luty. Miałam spory apetyt na kolejne utwory Chrisa Cornera – a także dość spore oczekiwania. Dziś wreszcie mogę się wypowiedzieć na temat Alive in New Light. Czy warto było czekać? Cała płyta zawiera dziewięć utworów; promował ją singiel pod tym samym tytułem.   Piosenka o podnoszącym na duchu tekście, mówiącym między innymi o wychodzeniu z choroby psychicznej, była – moim zdaniem – rewolucyjna. Zapowiadała początek nowej ery w twórczości Cornera, który wielokrotnie przyznawał się, że cierpi na chroniczną bezsenność i depresję (czyżby wreszcie pojawiło się w jego życiu tytułowe „nowe światło”?). Kolejny singiel, Mile Deep Hollow, wykorzystany w finale sezonu serialu Sposób na morderstwo , utrzymywał klimat podniosłego katharsis . Niestety – po premierze całej płyty...

Jedni tłumaczą to faktem, że moda zawsze wraca, inni – ci o dość makabrycznym poczuciu humoru – mówią, że to nostalgia za czasami, kiedy nie było nas jeszcze na świecie. Festiwal nawiązań do lat 80. widać w na wybiegach, w filmie (wystarczy wspomnieć zeszłoroczne premiery To , Atomic Blonde czy kolejnego sezonu Strang er Things ), nowinkach technicznych i oczywiście w muzyce. Podczas gdy legendarni wykonawcy z tamtych czasów czują się świetnie i wciąż koncertują, do gry wchodzą kolejni artyści z wizją imitowania brzmienia sprzed lat. Dobry przykład to Confrontational , zespół, którego płyta The Burning Dawn ukazała się pod koniec ubiegłego roku. Szukając informacji na temat autorów tego projektu, nie znalazłam zbyt wiele. Wiadomo, że album nagrano we Włoszech; znane są również nazwiska osób śpiewających w poszczególnych utworach. Wyróżnia się wśród nich Cody Carpenter – syn tego Johna Carpentera, reżysera i kompozytora muzyki filmowej, znanego między innymi z kultowej ścieżki...

Kurt Uenala to producent, basista i kompozytor szwajcarskiego pochodzenia. Muzyk ten zazwyczaj gra drugie skrzypce, tworząc wspólnie z innymi artystami – na przykład nadzorując realizację dźwięku. Tym razem jednak to on wystąpił w roli głównej, nagrywając swoją drugą po Happiness and Contempt   (1980) płytę. Czy Cryosleep to ciekawa pozycja? Utrzymany w klimacie elektroniki album obfituje w kolaboracje z innymi artystami. Już otwierający LP utwór Falling Away to owoc współpracy Uenali z Black Rebel Motorcycle Club. Trzeba przyznać, że jest to świetne wejście– chociaż początkowo wydawać się może, że kompozycje takie jak ten częściej zamykają niż otwierają, ten wspaniale wycisza i nastraja słuchacza na resztę. Następujący po nim instrumentalny Into the Void stanowi już stuprocentową reprezentację tego, co usłyszymy na reszcie płyty.   Punktem godnym uwagi jest Where I Wait , piosenka powstała z udziałem Dave’a Gahana. Wokalista Depeche Mode, zespołu, który w ciągu ...

Chris Corner nie daje o sobie zapomnieć. Minął zaledwie rok od premiery minialbumu Everything Is Burning (Metanoia Addendum) , a fani artysty znów otrzymali od niego muzyczny prezent. Unfall to elektroniczny eksperyment, przez samego muzyka określany jako „pozbawione wokalu kuriozum”. Czy jest on godny uwagi, czy też raczej ma nam jedynie pomóc doczekać premiery „pełnoprawnego” albumu? Unfall liczy trzynaście utworów. Ta pechowa liczba ciekawie współgra z samym tytułem płyty, który może być odczytywany zarówno jako angielski neologizm, jak i niemieckie słowo oznaczające wypadek, pomyłkę. Albumu z całą pewnością nie można jednak nazwać wypadkiem przy pracy, bowiem wszystko jest w nim spójne, przemyślane, dopięte na ostatni guzik – czy znany z perfekcjonizmu Corner byłby w stanie zaproponować nam cokolwiek innego? Otwierający płytę utwór Little Deaths to prawdopodobnie najbardziej adekwatnie nazwana kompozycja na Unfall . Klimat utworu jest seksualny, duszny, niepokojący. ...