Przejdź do głównej zawartości

Jak być idealnym?

Perfekcja. To tylko słowo, prawda? Samo w sobie nie może cię skrzywdzić, w końcu jest to tylko zbitka kilku liter, a litery to nic nieznaczące znaki. Nie zaszkodzą ci, pod warunkiem, że nie wiesz co się za nimi kryje. Znaczenie tego słowa jest powszechnie znane, bo w dwudziestym pierwszym wieku niejeden z nas czyni perfekcję swoim życiowym celem. Nie do końca wiemy w czym chcemy być perfekcyjni, ale dajemy się wciągnąć w wyścig szczurów w najbanalniejszych dziedzinach życia: kariera, popularność, bogactwo czy modne ostatnio dbanie o formę.  Nie zdajemy sobie sprawy z tego, że najczęściej zmierzamy po prostu donikąd. Zamiast się rozwijać, sami kopiemy pod sobą dołki, popadamy w paranoję. To właśnie nieosiągalna perfekcja przekreśliła obiecującą karierę Julii Lipnickiej, młodej łyżwiarki figurowej z Rosji, która w wieku 19 lat zakończyła swoją przygodę ze sportem. Bezpośrednim powodem dla tak wczesnego zakończenia kariery sportowej okazała się walka z anoreksją.


W 2014 roku Julia Lipnicka urzekła cały świat swoim układem do motywu przewodniego Listy Schindlera. Młoda łyżwiarka miała wtedy zaledwie 15 lat i przeżywała najlepszy czas w swojej dosyć krótkiej karierze. Została najmłodszą w historii mistrzynią Europy, wyrastając tym samym na jedną z głównych faworytek igrzysk olimpijskich, które odbywały się w jej ojczyźnie. W zawodach drużynowych zaprezentowała pełnię swoich możliwości. Reprezentacja Rosji wywalczyła mistrzostwo, a ona odegrała główną rolę w jego zdobyciu, zostając tym samym najmłodszą złotą medalistką w historii tej imprezy. Nie udało jej się zdobyć krążka w zawodach indywidualnych – upadek przekreślił jej szansę, jednak to nie złamało młodej łyżwiarki, która kilka miesięcy później do mistrzostwa Europy i olimpijskiego złota dorzuciła wicemistrzostwo świata.  Był to jednak ostatni tak wielki sukces Julii Lipnickiej, bo od tamtej pory jej forma zaczęła spadać. Jak łatwo się domyślić, przyczynił się do tego jej młody wiek oraz wywierana na niej presja.

Julia swoje największe sukcesy odniosła będąc jeszcze dziewczynką, czyli wtedy gdy w kobiecym ciele następuje najwięcej zmian. W przypadku Lipnickiej okres dojrzewania przyczynił się do przybrania na wadze, a wraz z wagą następował wzrost stresu i wymagań, które sama sobie stawiała. Ogromne zainteresowanie ze strony mediów tylko potęgowało presję, którą odczuwała. W pewnym momencie młodej Rosjance tak trudno było znieść porażkę, że po zawodach w Chinach w 2015 roku opuściła ceremonię medalową, bo nie udało jej się wygrać. Zajęła „tylko” drugie miejsce.

Przez ostatnie dwa lata Julia Lipnicka przebyła długą, naznaczoną obrażeniami drogę, by powrócić do formy, jaką prezentowała w sezonie 2013/2014. Ze względu na słabszą postawę na mistrzostwach Rosji nie została dopuszczona do mistrzostw Europy oraz mistrzostw świata w 2015 roku. W kolejnych miesiącach zmagała się z kontuzją nogi, co jeszcze mocniej opóźniło jej ewentualny powrót. Po raz ostatni wystąpiła w zawodach łyżwiarskich w listopadzie 2016 roku, jednak nie udało jej się dokończyć układu z powodu kolejnego urazu. Później słuch o niej zaginął. Wydawać się mogło, że Julia Lipnicka jest pochłonięta dalszą walką o powrót na szczyt. Jak się później okazało, łyżwiarka porzuciła myśl o powrocie na rzecz walki o swoje zdrowie. Nieustanna pogoń za doskonałością wpędziła ją bowiem w sidła anoreksji.

Łyżwiarstwo figurowe, zwłaszcza to w wydaniu kobiecym, jest bardzo trudne dla młodych dziewczyn, które odnajdują w nim swoją pasję. Trudno jest podążać swoją własną ścieżką i w jakikolwiek sposób się wyróżniać. Przede wszystkim dlatego, że prezencja łyżwiarek odgrywa w tej dyscyplinie znaczącą rolę, a kobiety mają naturalną tendencję do porównywania się z innymi przedstawicielkami swojego gatunku. Skąpe sukienki, oceny sędziowskie oraz wszędobylskie kamery czy aparaty uwieczniające każdy ich ruch, każde potknięcie i każdy odsłonięty fragment ciała – to wszystko sprzyja nieustannemu konfrontowaniu się z rywalkami, a tym samym również dyskredytacji własnych zalet i osiągnięć.

Najsmutniejsze jest to, że przypadek Julii Lipnickiej nie jest odosobniony. Dawniej z zaburzeniami odżywiania zmagały się także inne łyżwiarki figurowe: Kaetlyn Osmond i Meagan Duhamel. Natomiast pod koniec października decyzję o zawieszeniu kariery podjęła zaledwie 3 lata starsza od Lipnickiej Gracie Gold, która również nie potrafiła poradzić sobie z rządzącym łyżwiarstwem figurowym kultem ciała.

Anoreksja to choroba dwudziestego pierwszego wieku. Jak powszechnie wiadomo, zmagają się z nią nie tylko sportsmenki, ale również przeciętne dziewczyny, a niejednokrotnie również i chłopcy. Grunt to wyczuć odpowiedni moment, by zatrzymać się w tej pogoni za doskonałością i zdać sobie sprawę z tego, że zdrowie jest ważniejsze niż zaspokajanie nierealnych oczekiwań wobec samego siebie. Julia Lipnicka jest tylko jednym z wielu przykładów na to, że obsesyjne dążenie do spełnienia marzeń może doprowadzić do ich bezpowrotnej utraty.

Paulina Dziembała
paulina.dziembala@gmail.com

Źródła:
·PolskieRadio.pl: Najmłodsza rosyjska medalistka igrzysk kończy karierę w wieku 19 lat (www.polskieradio.pl/43/279/Artykul/1833733,Najmlodsza-rosyjska-medalistka-igrzysk-konczy-kariere-w-wieku-19-lat);
·CBC.ca: Figure skater Yulia Lipnitskaya opens up about anorexia (www.cbc.ca/sports/olympics/winter/figureskating/olympic-champ-lipnitskaya-anorexia-1.4285781);
·CBC.ca: Managing weight 'a struggle' for Skate Canada champion Kaetlyn Osmond  (www.cbc.ca/sports/olympics/winter/figureskating/kaetlyn-osmond-duhamel-gracie-gold-1.4378510)

Popularne posty z tego bloga

Czy anime to tylko hentai?

„Azjo-zjeby”, „mango-zjeby” – tak laik często określa miłośników japońskiej popkultury, głównie komiksów. Mimo to zdobyły one ogromną rzeszę fanów w całej Europie, a więc również w Polsce. Osoby, które nigdy nie miały do czynienia z anime ani mangą, mogą je kojarzyć z pornografią. Jak jest naprawdę? Manga współcześnie oznacza japoński komiks, a anime jego adaptację w formie kilkunastu odcinków, filmu lub OVA, czyli miniserialu. Mangę drukuje się zazwyczaj na czarno-białym papierze i czyta się, ku zdziwieniu nowicjuszy, od prawej do lewej strony. Publikowana jest regularnie w magazynach, a jeśli autor zyska uznanie i komiks będzie pojawiał się przez dłuższy czas, zostanie wydany w formie tomików zwanych tankōbon (jap. „niezależnie pojawiająca się książka”). Zarówno mangę, jak i anime cechuje charakterystyczna kreska, postacie niekiedy rysowane są bardzo prosto i schematycznie, mają często ogromne oczy i długie włosy. Jednak trzeba przyznać, że nie można im odmówić urody. ...

„A kto nie wypije, tego we dwa kije”, czyli o kulturze picia alkoholu w Polsce

Okazji do picia alkoholu zawsze było, jest i będzie dużo. To nieodzowny element kultury służący dopełnieniu obrzędów religijnych, spajaniu więzi społecznych, rozładowaniu napięć, ale też zapomnieniu o trudnej rzeczywistości. Na przestrzeni wieków rola tego środka odurzającego zmieniała się w zależności od kontekstów, realiów i celów jego zastosowania. A jak ta sytuacja wyglądała w Polsce? Pierwszy opisany zwyczaj picia alkoholu na ziemiach, które dziś nazywamy Polską, ma miejsce jeszcze przed wprowadzeniem chrześcijaństwa przez Mieszka I. Anonim zwany Gallem przytacza historię Piasta, który podejmuje nieznanych sobie przybyszów beczułką „dobrze sfermentowanego piwa”. Był to trunek trzymany na postrzyżyny syna gospodarza, a mimo to pan domu postanowił ugościć nim podróżnych. Podczas poczęstunku dokonał się cud – tajemniczy mężczyźni rozmnożyli piwo, gdy go brakło, podobnie jak Jezus na uczcie w Kanie Galilejskiej cudownie dostarczył nowych zasobów wina, z tą różnicą, że przemi...

Kim jest gejsza? Odkryj tę niezwykłą tradycję Japonii!

Paniami do towarzystwa, artystkami czy może tancerkami? Kim właściwie są kobiety o białej twarzy, w fikuśnym kimonie, na wysokich japonkach? Tradycje związane z gejszami w Japonii wciąż są tajemnicze, ale i fascynujące. Czym tak naprawdę zajmują się gejsze? Samo słowo gejsza jest pomocne w próbie wyjaśnienia, kim są kobiety wykonujące ten właśnie zawód. Gei po japońsku oznacza sztukę, Sza osobę. Gejsza to ktoś tworzący sztukę, czyli artysta, w tym przypadku artystka, bo gejszami mogą zostać wyłącznie kobiety. W okolicach Kioto na gejszę mówi się geiko , gdzie ko oznacza kobietę. Zanim kobieta zostanie gejszą (lub geiko ), jest maiko (w Tokio hangyoku ). Maiko są kandydatkami na gejszę, przechodzą restrykcyjne, wieloletnie szkolenie (4-5 lat). Dom, w którym mieszkają gejsze razem z maiko, nosi nazwę okyia . Jest to równocześnie swego rodzaju agencja, która prowadzi ich karierę, wysyła je na zlecenia. Nawet jeśli gejsze zamieszkają już same, poza okyia , wciąż muszą być zarejest...