Przejdź do głównej zawartości

Mydło wszystko umyje

Kostka czy płyn? Naturalne czy zapachowe? Możliwości jest wiele. Pomaga w utrzymaniu prawidłowej higieny, jest niezastąpione w każdej łazience – mydło. Początki jego istnienia sięgają już starożytności.

Mydlana podróż w czasie

Babilonia, Egipt, a może Rzym? Skąd się wzięło? Rzymska legenda głosi, że nazwa mydła pochodzi od góry Sapo, gdzie składano w ofierze zwierzęta. W czasie deszczu powstały tłuszcz zwierzęcy oraz popiół spływały do Tybru. Ówczesne praczki miały odkryć niezwykłe właściwości tej mieszanki. Tak powstało mydło, nazywane przez ludzi „sapo”. Góra jednak tak naprawdę nigdy nie istniała.
Natomiast według źródeł historycznych powstanie mydła było kwestią przypadku. Podczas pieczenia mięsa zauważono, że cieknący tłuszcz łączy się z popiołem, tworząc spienione grudki. Jego pierwszymi twórcami byli Babilończycy, o czym informują odnalezione i datowane na 2800 r. p.n.e. tabliczki z recepturą mydła.
Z czasem zaczęto sięgać po różne składniki:
– tłuszcze zwierzęce,
– rośliny o właściwościach oczyszczających: mydlnicę lub piołun,
– oliwę z oliwek,
– aromatyczne zioła,
– popiół bukowy.
Z początku mydła używano do prania, przemywania ran, a także jako środek leczniczy.

Cudowny wynalazek

Mydła do twarzy, rąk i kąpieli, toaletowe, higieniczne, lecznicze i glicerynowe: to rozdział, jaki zobaczymy w broszurze reklamowej wydanej w 1897 r. Obecnie dokument znajduje się w zbiorach Biblioteki Jagiellońskiej. Poradnik higieniczno-kosmetyczny – tak zatytułowano wspomnianą ulotkę – stanowi skarbnicę wiedzy z zakresu stosowanej wówczas pielęgnacji.
Mydła były wytwarzane z myślą o różnych typach skóry. Przeważały te do mycia rąk i… twarzy. Potencjalne klientki miały zostać skuszone oryginalnymi nazwami produktów oraz właściwościami. Oto kilka z proponowanych mydeł:
1. „Mydło księżniczek” – mój faworyt ze względu na konwaliowy aromat,
2. „Mydło wschodnich piękności” – zalecane ze względu na wykwintny i trwały zapach, niwelujące zmarszczki, „bielące płeć”,
3. „Mydło sokole” – posiada przyjemną, miłą i orzeźwiającą woń, delikatnie oczyszcza skórę, wykonane jest z naturalnych składników,
4. „Mydło glicerynowe płynne” – usuwa wypryski skórne, nadając rękom i twarzy delikatności i białości,
5. „Mydło kamforowe” – uśmierza świąd oraz pieczenie skóry.
Minęły 123 lata, a obecna branża kosmetyczna nie różni się zbyt wiele od tej z 1897 r.

Rewolucja struktury

Pierwsze twarde mydła powstały na Środkowym Wschodzie około 800 r. n.e. Z czasem jego produkcja została uprzemysłowiona na szeroką skalę. Rozwój szlaków handlowych i wyprawy krzyżowe przyczyniły się do popularyzacji mydła w całej Europie. Jego posiadanie było symbolem bogactwa i luksusu. Do najbardziej popularnych mydeł zalicza się:
1. Mydło marsylskie na bazie francuskiej, tradycyjnej receptury. Posiada składniki naturalnego pochodzenia, w tym 72 procent olejów roślinnych. Ma szerokie zastosowanie w domowej gospodarce – od mycia ciała po pielęgnację podłóg.
2. Mydło z Aleppo o charakterystycznym, oliwkowym wnętrzu. Jest wykonane z dwóch składników: oliwy z oliwek, a także oleju laurowego. O jego jakości decyduje charakterystyczny brązowy kolor. By nabrało odpowiednich właściwości, musi leżakować ponad 12 miesięcy.
3. Savon Noir, nazywane również czarnym mydłem. Przypomina gęstością pastę o brązowym kolorze. Do jego produkcji używa się czarnych oliwek. Posiada właściwości zmiękczające oraz oczyszczające. Swoje zastosowanie znajdzie też w ogrodzie jako środek owadobójczy.
Produkcja mydła w płynie rozpoczęła się pod koniec XIX wieku. W 1865 r. opatentował je William Shepphard. Początkowo było upowszechniane w miejscach publicznych, a po czasie swoje zastosowanie znalazło także w domach.

Obecnie moda na to, co naturalne, powraca. Obserwujemy wzrost manufaktur mydła, które cenią sobie jakość, dbając o zdrowie klienta. Tradycyjna metoda wyrabiania mydeł pozwala na wgląd w ich produkcję. Wiemy, za co i ile płacimy, stawiając na ekologiczny konsumpcjonizm.

Powyższy artykuł powstał z myślą o zgłębieniu historii mydła, które, jak widzimy, przeszło długą drogę w swoim formowaniu się. Powstało wiele interesujących odmian, przechodzących rewitalizację. Sami decydujemy o tym, czym i kiedy myjemy swoje ręce – pamiętajmy jednak, by robić to jak najczęściej i jak najdokładniej w ciągu dnia! Higiena to podstawa!


Wiktoria Łakota

wiki.konwalia@gmail.com
 
Źródła:

1.W. Duch: Kto wynalazł mydło? Historia mydła od zwierzęcego łoju po mydło w płynie. (historia.org.pl/2020/03/06/kto-wynalazl-mydlo-historia-mydla-od-zwierzecego-loju-po-mydlo-w-plynie/);
2.Surfaktanty w łazience… i mydła – prawdziwa historia. (www.chemiaibiznes.com.pl/aktualnosc/surfaktanty-w-lazience-i-mydla-prawdziwa-historia/1);
3.Ewolucja mydła – z paleniska do mydlarni. (kosmetykinaturalne.com.pl/blog/historia-mydla.html);
4.Historia mydła. Skąd się wzięło mydło? (savon-cosmetics.pl/baza-wiedzy-savon/historia-mydla-skad-sie-wzielo-mydlo/);
5.A. Lisak: Woda na plamy żółte, cebulki włosowe i inne kosmetyki. (www.lisak.net.pl/blog/?p=8692).

 

Zdjęcia:

pixabay.com/photos/soap-bristle-natural-brush-rag-4017608/;
pixabay.com/photos/marseille-art-soap-2543075/;
pixabay.com/photos/soap-lavender-cosmetic-natural-soap-2125526/;
www.pexels.com/pl-pl/zdjecie/rece-kobieta-mydlo-dorosly-3987143/.

Popularne posty z tego bloga

„A kto nie wypije, tego we dwa kije”, czyli o kulturze picia alkoholu w Polsce

Okazji do picia alkoholu zawsze było, jest i będzie dużo. To nieodzowny element kultury służący dopełnieniu obrzędów religijnych, spajaniu więzi społecznych, rozładowaniu napięć, ale też zapomnieniu o trudnej rzeczywistości. Na przestrzeni wieków rola tego środka odurzającego zmieniała się w zależności od kontekstów, realiów i celów jego zastosowania. A jak ta sytuacja wyglądała w Polsce? Pierwszy opisany zwyczaj picia alkoholu na ziemiach, które dziś nazywamy Polską, ma miejsce jeszcze przed wprowadzeniem chrześcijaństwa przez Mieszka I. Anonim zwany Gallem przytacza historię Piasta, który podejmuje nieznanych sobie przybyszów beczułką „dobrze sfermentowanego piwa”. Był to trunek trzymany na postrzyżyny syna gospodarza, a mimo to pan domu postanowił ugościć nim podróżnych. Podczas poczęstunku dokonał się cud – tajemniczy mężczyźni rozmnożyli piwo, gdy go brakło, podobnie jak Jezus na uczcie w Kanie Galilejskiej cudownie dostarczył nowych zasobów wina, z tą różnicą, że przemi...

Titanic Camerona a romantyczne schematy

    Film z 1997 roku to dzieło, którego nie sposób nie znać. Można go nie oglądać, można kochać lub nienawidzić, lecz jest to film, o którym słyszał każdy – Titanic bowiem skutecznie wpisał się w kanon popkultury. O czym dokładnie opowiada ta historia? Film z 1997, nagrodzony 11 Oscarami, nominowany zaś łącznie w 14 kategoriach, który pochłonął ogromny budżet, oprócz tytułowej historii „niezatapialnego” statku opowiada także o miłości dwojga ludzi z różnych światów. „Tej historii bieg stary jest jak świat” – można by przytoczyć jedną z kultowych piosenek, pochodzącą z ekranizacji Disneya . I rzeczywiście, schematy, na których opiera się budowa zdecydowanej większości romansów, są w istocie stare jak świat. Także te pojawiające się w Titanicu . Jak poznali się Jack i Rose? Właściwa historia rozgrywa się – jak łatwo się domyślić – w kwietniu 1912 roku, kiedy to w swój dziewiczy rejs wypływa jeden z trzech ogromnych parowców linii White Star Line – Titanic. T...

Czy anime to tylko hentai?

„Azjo-zjeby”, „mango-zjeby” – tak laik często określa miłośników japońskiej popkultury, głównie komiksów. Mimo to zdobyły one ogromną rzeszę fanów w całej Europie, a więc również w Polsce. Osoby, które nigdy nie miały do czynienia z anime ani mangą, mogą je kojarzyć z pornografią. Jak jest naprawdę? Manga współcześnie oznacza japoński komiks, a anime jego adaptację w formie kilkunastu odcinków, filmu lub OVA, czyli miniserialu. Mangę drukuje się zazwyczaj na czarno-białym papierze i czyta się, ku zdziwieniu nowicjuszy, od prawej do lewej strony. Publikowana jest regularnie w magazynach, a jeśli autor zyska uznanie i komiks będzie pojawiał się przez dłuższy czas, zostanie wydany w formie tomików zwanych tankōbon (jap. „niezależnie pojawiająca się książka”). Zarówno mangę, jak i anime cechuje charakterystyczna kreska, postacie niekiedy rysowane są bardzo prosto i schematycznie, mają często ogromne oczy i długie włosy. Jednak trzeba przyznać, że nie można im odmówić urody. ...