Przejdź do głównej zawartości

Religia w dziełach J.R.R. Tolkiena


Literaturę fantastyczną oraz wiarę w chrześcijańskiego Boga uważa się poniekąd za przeciwstawne sobie tematy. Szerokim echem rozniosła się wieść o księdzu, który palił książki J.K. Rowling. Z jednej strony magia, nierealne postacie, a z drugiej religia, która wróżki, czarownice i upiory traktuje jako dzieło nieczystych mocy oraz nawiązanie do okultyzmu. 


Religia w życiu Tolkiena

Mabel – matka Tolkiena – przeszła na katolicyzm i właśnie w tej wierze zaczęła wychowywać przyszłego pisarza. Niestety nie wszyscy byli zadowoleni ze zmiany, jaką poczyniła kobieta. Dziadków z obu stron nie cieszył fakt, że niepełna rodzina przyjęła wiarę katolicką, chociaż to posunięcie w znaczącym stopniu wpłynęło na twórczość i późniejsze życie Tolkiena. Nawet kiedy miał zamiar poślubić swoją ukochaną Edith Bratt, namówił ją, żeby porzuciła anglikanizm. Oczywiście zgodziła się na to i potem wspólnie wychowywali swoje dzieci w wierze katolickiej oraz uczestniczyli w życiu Kościoła. Sam Tolkien w swoich listach często poruszał temat wiary oraz wyrażał swoje niezadowolenie z poczynań kleru.


„Co może ważniejsze, jestem chrześcijaninem (można to wydedukować z moich opowieści), w istocie rzymskim katolikiem” – J.R.R Tolkien


Biblia a twórczość Tolkiena

Aluzje biblijne jesteśmy w stanie zauważyć w wielu wybitnych dziełach. Trylogia Władca Pierścieni posiada motywy bardzo podobne do tych, które możemy znaleźć w Piśmie Świętym. Dobrym przykładem jest tutaj krasnoludzka kopalnia Moria – nazwa ta istnieje także w Biblii. To na górze Moria Abraham złożył w ofierze swojego syna, a potem Salomon wybudował na niej świątynię. Mimo że Tolkien zaprzeczył takim teoriom, fani i tak widzą w tym podobieństwo. Pojawia się także motyw miłosierdzia oraz łaski w relacji między Frodem a Gollumem, który w swoim życiu dokonał wielu złych czynów: donosił, był nieuczciwy i zabił swojego przyjaciela, ogarnięty mocą pierścienia. Młody hobbit wybaczył mu to, co kiedyś zrobił i dał drugą szansę. Czyż nie jest to bezpośrednie nawiązanie do Biblii? W powieści znajdziemy też inną dość ciekawą zależność, zauważoną przez czytelników –  mianowicie chodzi o rasę elfów. Przede wszystkim są istotami nieśmiertelnymi, symbolizującymi dobro oraz bezpośrednio kojarzące się ze światłem. 

Tolkien w swoich dziełach bardzo wyraźnie dzieli świat przedstawiony na dobro i zło. Po stronie dobra stoją między innymi: elfowie, hobbici albo postacie takie jak Gandalf czy Aragorn. Natomiast po stronie zła: gobliny, orkowie z Sauronem i Sarumanem na czele. Samo „dźwiganie pierścienia” przez Froda kojarzy się z dźwiganiem krzyża przez Jezusa Chrystusa, a podróż do Mordoru jest swego rodzaju drogą krzyżową, w której głównemu bohaterowi towarzyszą przedstawiciele różnych ras. Główny antagonista Sauron jest porównywany do upadłego anioła, czyli jest ucieleśnieniem czystego zła.


Gandalf Bogiem czy aniołem?

Istnieje wiele przypuszczeń odnośnie do tej postaci. Wyróżnia się on cechami Chrystusowymi. Dzieli się swoją mądrością i jest gotów na poświęcenie, żeby uratować świat. Pojawia się tutaj także motyw zmartwychwstania, kiedy Gandalf po walce z Balrogiem odradza się i w nowych szatach oraz z nowymi zdolnościami objawia się swoim towarzyszom, przynosząc nadzieję na pokonanie zła. W tym sensie przypomina właśnie Jezusa. Jednak można by stwierdzić, że jest on swego rodzaju aniołem zesłanym przez Boga i w sumie może to być prawda, ponieważ Gandalf został zesłany do Śródziemia jako Majar. Jest także przewodnikiem, który stara się prowadzić Froda i pomagać mu nosić brzemię, które na niego spadło. 


 Karolina Pyś

E-mail: carapyse@gmail.com



Źródła:

P. Pikuła: Klucz do twórczości Tolkiena. (www.syracydes.pl/klucz-do-tworczosci-tolkiena)

Wikipedia: J.R.R.Tolkien. (www.pl.wikipedia.org);

Znani Chrześcijanie: Biblijne przesłanie „Władcy Pierścieni”. (www.znanichrzescijanie.wordpress.com/ciekawostki/biblijne-przeslanie-wladcy-pierscieni);

Znani Chrześcijanie: Wiara twórcy Władcy Pierścieni – J.R.R. Tolkien. (www.znanichrzescijanie.wordpress.com/2013/07/14/j-r-r-tolkien);

J.R.R. Tolkien: Listy Tolkiena.


Popularne posty z tego bloga

„A kto nie wypije, tego we dwa kije”, czyli o kulturze picia alkoholu w Polsce

Okazji do picia alkoholu zawsze było, jest i będzie dużo. To nieodzowny element kultury służący dopełnieniu obrzędów religijnych, spajaniu więzi społecznych, rozładowaniu napięć, ale też zapomnieniu o trudnej rzeczywistości. Na przestrzeni wieków rola tego środka odurzającego zmieniała się w zależności od kontekstów, realiów i celów jego zastosowania. A jak ta sytuacja wyglądała w Polsce? Pierwszy opisany zwyczaj picia alkoholu na ziemiach, które dziś nazywamy Polską, ma miejsce jeszcze przed wprowadzeniem chrześcijaństwa przez Mieszka I. Anonim zwany Gallem przytacza historię Piasta, który podejmuje nieznanych sobie przybyszów beczułką „dobrze sfermentowanego piwa”. Był to trunek trzymany na postrzyżyny syna gospodarza, a mimo to pan domu postanowił ugościć nim podróżnych. Podczas poczęstunku dokonał się cud – tajemniczy mężczyźni rozmnożyli piwo, gdy go brakło, podobnie jak Jezus na uczcie w Kanie Galilejskiej cudownie dostarczył nowych zasobów wina, z tą różnicą, że przemi...

Czy anime to tylko hentai?

„Azjo-zjeby”, „mango-zjeby” – tak laik często określa miłośników japońskiej popkultury, głównie komiksów. Mimo to zdobyły one ogromną rzeszę fanów w całej Europie, a więc również w Polsce. Osoby, które nigdy nie miały do czynienia z anime ani mangą, mogą je kojarzyć z pornografią. Jak jest naprawdę? Manga współcześnie oznacza japoński komiks, a anime jego adaptację w formie kilkunastu odcinków, filmu lub OVA, czyli miniserialu. Mangę drukuje się zazwyczaj na czarno-białym papierze i czyta się, ku zdziwieniu nowicjuszy, od prawej do lewej strony. Publikowana jest regularnie w magazynach, a jeśli autor zyska uznanie i komiks będzie pojawiał się przez dłuższy czas, zostanie wydany w formie tomików zwanych tankōbon (jap. „niezależnie pojawiająca się książka”). Zarówno mangę, jak i anime cechuje charakterystyczna kreska, postacie niekiedy rysowane są bardzo prosto i schematycznie, mają często ogromne oczy i długie włosy. Jednak trzeba przyznać, że nie można im odmówić urody. ...

Titanic Camerona a romantyczne schematy

    Film z 1997 roku to dzieło, którego nie sposób nie znać. Można go nie oglądać, można kochać lub nienawidzić, lecz jest to film, o którym słyszał każdy – Titanic bowiem skutecznie wpisał się w kanon popkultury. O czym dokładnie opowiada ta historia? Film z 1997, nagrodzony 11 Oscarami, nominowany zaś łącznie w 14 kategoriach, który pochłonął ogromny budżet, oprócz tytułowej historii „niezatapialnego” statku opowiada także o miłości dwojga ludzi z różnych światów. „Tej historii bieg stary jest jak świat” – można by przytoczyć jedną z kultowych piosenek, pochodzącą z ekranizacji Disneya . I rzeczywiście, schematy, na których opiera się budowa zdecydowanej większości romansów, są w istocie stare jak świat. Także te pojawiające się w Titanicu . Jak poznali się Jack i Rose? Właściwa historia rozgrywa się – jak łatwo się domyślić – w kwietniu 1912 roku, kiedy to w swój dziewiczy rejs wypływa jeden z trzech ogromnych parowców linii White Star Line – Titanic. T...